No need to become Woody Allen…

23 Oca

Ayşe Arman’ın oğlu ile yaptığı röportajdan sonra, bir daha filmlerini seyretmeyeceğime söz vermiştim. “Buraya kadarmış, zaten artık yaşlandı, kaç film daha çekebilir ki, eh son filmine de bayılmadım,” gibi düşüncelerin de verdiği gazla bu kararımın çocuk oyuncağı olduğunu sanıyordum.

Ama bu bir bağımlılık. Nasıl filmlerinde kadınlar anlamsız bir şekilde ona sırıl sıklam aşık oluyorlarsa, ben de zaman zaman filmlerini açıklayamadığım nedenlerle özlüyorum.

“Sliding Doors”da Helen (Gwyneth Paltrow), yönetmenin severek uyuz olduğumuz o çok tanıdık karakterini bir sahnede özetler:

Helen, tuvalet masasının üzerinde neden bir şişe brendi ile iki bardak olduğunu sorunca; Gerry ayağa kalkıp bir sürü soru, suçlama ve hayal kırıklığı içeren cümleyle yağ gibi üste çıkar. Helen da sinema tarihine geçecek bir karşılık verir:

“Tanrı aşkına Gerry. Sana basit bir soru sordum; Woody Allen’laşmana lüzum yok.”

Dayanamayıp tekrar seyrettiğim “Deconstructing Harry” filminde de benzer bir diyalog, Woody Allen’in canlandırdığı Harry karakteri ile eşi arasında geçer:

Joan: Harry, bana sadece şunu söyle; bir tek onunla mı oldun, yoksa başkaları da var mıydı?

Harry: Hayır, bir tek Amy Pollock. Eğer yalan söylüyorsam, Tanrı canımı alsın.

Joan: Sen ateistsin Harry!

Harry: Eh, evrende tek başımızayız, ne yani bunun için de mi beni suçlayacaksın?

Joan: Kıvırmayı bırak!

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: