There is only one Queen

8 Haz

Konser bitti ve her şeye değdi: Saatler öncesinden stada gitmeye, trafikle boğuşmaya, aç ve susuz kalmaya…

Bir kadın 53 yaşında olup nasıl böyle dans edebilir, nasıl böyle bir sahne şovu ortaya koyabilir ve nasıl böyle bir enerji yayabilir? Nefeslerimizi tutup seyrettik. Bir yandan da düşündük; bir daha “ah belim ağrıyor”, “Bütün gün masa başı çalıştım, boynum ağrıyor” demek ayıp. Pilates hocasına, “20 yapmasak da 10 mu yapsak acaba?” diye yalvarmak yok. Kadın sahnede zıplarken, tırmanırken, takla atarken elimde olmadan düşündüm; annemden bir yaş büyük, canım annem o iplerin üstünde yürüyebilir mi? Peki, ben? O ayakkabıların bile üstünde yürüyemem. Bir daha bana kimse Ajda demesin ve Hülyacım, ters ışık falan yok, onlar bildiğin selülit. Deal with it.

Statica gecenin sorusunu daha konserde sordu: “Bu kadın insansa, biz neyiz? Biz insansak, bu kadın ne?”

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: